The Original Victoria Band
anno 1924
60 jarig bestaan in 1984
  Met de transcripties van Ad verdiept de band zich meer en meer in de blanke scene. Zowat het hele oeuvre van de California Ramblers en hun subbands The Goofus Five siert het repertoire. In? richt Ad zich ook op de bassaxofoon, waardoor het repertoire van de Red Nichols bands (1924-1932) binnen bereik komt.Samen met de aanwezige talenten binnen de band weet Ad Houtepen de band uit te bouwen tot een toporkest met zichzelf op cornet en bassax, Bert Brouwers op rieten en Leo Sluijmers op cornet en trombone als solisten. Het ultieme doel voor Bix Beiderbecke - adept Houtepen is het uitvoeren van Bix’s muziek met de Amerikaanse bandleider Paul Whiteman. Hij weet een aantal originele orkestscores te bemachtigen. Ter gelegenheid van het 60-jarig bestaan in 1984, werd het orkest eenmalig uitgebreid tot een Paul Whiteman-bezetting. Tal van originele arrangementen uit de Bix-periode van het Whiteman-orkest werden met succes uitgevoerd in een uitverkochte stadsschouwburg. Het orkest werd hiervoor fors uitgebreid tot het forse Whiteman-formaat, inclusief het Bredase zangtrio De Notenkraaksters, die de rol van de Bosswell-Sisters vervullen, en een vioolsectie, het Amsterdamse Mondriaan String Ensemble. Daarnaast speelt het Willem Breuker Kollektief de Rapsodie in Blue, en het Concerto in F van George Gershwin en de transcriptie van What a day, een opname van Ted Weems and his Orchestra uit 1929. Tevens trad tijdens dit concert tenorsaxofonist Joop Hendriks op in een bijzondere uitvoering van “Body and Soul”. Op zaterdag 22 september 1984 klinkt het authentieke geluid van de Whitemanband in Stadsschouwburg Concordia en verschijnt enige maanden later op LP (Jazz Crooner volume 21 JC 22984). Victoria violist Anne van der Geest werkt voor een grote ondernemer in het Midden Oosten. Hij weet een tournee te bewerkstelligen. De band reist in 1985 af naar het oliestaatje Bahrein op uitnodiging van de plaatselijke Rotary club. Een bijzonder “uitstapje” met dagelijks meerdere optredens afgewisseld met site- seeing in de directe omgeving, wat als een soort vakantie werd ervaren. Er werd opgetreden ten bate van het bloeddonorproject van deze Golfstaat in een ziekenhuis, in hotels, in The English Club en het TV-journaal deed verslag van deze gebeurtenissen. Het hoogtepunt was het spelen van “Old Lang Syne”om 00.00 uur op 1 januari in het Diplomat Hotel, waar via de satelliet de 12 slagen van de Big Ben te horen waren. Dit alles was voor de aanwezige Britten aanleiding om vol te schieten Na hun terugkeer treedt het orkest op gekleed met (hoofdtooi) in de Roaring Twenties Club.  De eerdere combinatie met Willem Breuker leidt tot een optreden voor de Original Victoria Band op 31 december 1989 in het TV-Oudejaarsprogramma “De Klap op de vuurpijl”.